mércores, 12 de novembro de 2014

CAPÍTULO 7, Julio Cortázar


CAPÍTULO 7

   Toco tu boca, con un dedo toco el borde de tu boca, voy dibujándola como si saliera de mi mano, como si por primera vez tu boca se entreabriera, y me basta cerrar los ojos para deshacerlo todo y recomenzar, hago nacer cada vez la boca que deseo, la boca que mi mano elige y te dibuja en la cara, una boca elegida entre todas, con soberana libertad elegida por mí para dibujarla con mi mano por tu cara, y que por un azar que no busco comprender coincide exactamente con tu boca que sonríe por debajo de la que mi mano te dibuja.
   Me miras, de cerca me miras, cada vez más de cerca y entonces jugamos al cíclope, nos miramos cada vez más de cerca y nuestros ojos se agrandan, se acercan entre sí, se superponen y los cíclopes se miran, respirando confundidos, las bocas se encuentran y luchan tibiamente, mordiéndose con los labios, apoyando apenas la lengua en los dientes, jugando en sus recintos donde un aire pesado va y viene con un perfume viejo y un silencio. Entonces mis manos buscan hundirse en tu pelo, acariciar lentamente la profundidad de tu pelo mientras nos besamos como si tuviéramos la boca llena de flores o de peces, de movimientos vivos, de fragancia oscura. Y si nos mordemos el dolor es dulce, y si nos ahogamos en un breve y terrible absorber simultáneo del aliento, esa instantánea muerte es bella. Y hay una sola saliva y un solo sabor a fruta madura, y yo te siento temblar contra mí como una luna en el agua.

JULIO CORTÁZAR, Rayuela, 1963.

Experiencia estética versus experiencia intelectual.
La obsesión por comprenderlo todo 03.
Los escondites de la poesía: el poema en prosa / la narrativa.

martes, 11 de novembro de 2014

CLUBE DE LECTURA 2º BACHARELATO: POESÍA E MICROFORMAS

  Hoxe comezan as reunións do Clube de Lectura de 2º de Bacharelato. As propostas que adxuntamos aquí responden ao desexo de elaborar un pequeno catálogo de obras de interese que non excedan os tempos dos que imos dispoñer. Por iso, todas as obras permiten a lectura presencial na aula.
   Eleximos a poesía porque pode ser un xénero de lectura moi pracenteira. Tamén está na nosa intención desmontar os tópicos que a presentan como a linguaxe máis críptica da literatura. A nosa pretensión é demostrar que hai moitas poesías baixo o paraugas da Poesía.
   E nestes tempos de chuvias, que hai máis protector que un paraugas... 

  1. Vídeo poesía. [Elaboración propias]
  2. Poesía pintada. [Batania / Neorrabioso]
  3. Poesía visual. [ Chema Madoz / Joan Brossa ]
  4. Poesía escrita. [Wislawa Szymborska / Billy Collins / Oliverio Girondo / Roger Wolfe / Isla Correyero / Fernando Pessoa...]
  5. Poesía cantada. [Lou Reed / Nick Cave / Tom Waits / Enrique Urquijo / Nacho Vegas, Bob Dylan...]
  6. MIcroformas 01: [ haikus 01 / haikus 02 ... ]
  7. MIcroformas 02: [ greguerías 01 / greguerías 02...]
  8. MIcroformas 03: [ aforismos 01 / aforismos 02...]
  9. Microformas 04: [Seísmos: Javier Puche]
  10. Microformas 05: [ microrrelatos 01 / microrrelatos 02...] 
**********
   Todo o que nos sexamos capaces de dicir nas reunións, pode chegar aos demáis a través dos comentarios neste blogue ou no Facebook da Biblioteca.

CAPÍTULO 68, Julio Cortázar

CAPÍTULO 68


   Apenas él le amalaba el noema, a ella se le agolpaba el clémiso y caían en hidromurias, en salvajes ambonios, en sustalos exasperantes. Cada vez que él procuraba relamar las incopelusas, se enredaba en un grimado quejumbroso y tenía que envulsionarse de cara al nóvalo, sintiendo cómo poco a poco las arnillas se espejunaban, se iban apeltronando, reduplimiendo, hasta quedar tendido como el trimalciato de ergomanina al que se le han dejado caer unas fílulas de cariaconcia. Y sin embargo era apenas el principio, porque en un momento dado ella se tordulaba los hurgalios, consintiendo en que él aproximara suavemente sus orfelunios. Apenas se entreplumaban, algo como un ulucordio los encrestoriaba, los extrayuxtaba y paramovía, de pronto era el clinón, la esterfurosa convulcante de las mátricas, la jadehollante embocapluvia del orgumio, los esproemios del merpasmo en una sobrehumítica agopausa. ¡Evohé! ¡Evohé! Volposados en la cresta del murelio, se sentían balpamar, perlinos y márulos. Temblaba el troc, se vencían las marioplumas, y todo se resolviraba en un profundo pínice, en niolamas de argutendidas gasas, en carinias casi crueles que los ordopenaban hasta el límite de las gunfias.

JULIO CORTÁZAR, Rayuela, 1963.

Experiencia estética versus experiencia intelectual.
La obsesión de comprenderlo todo 02.
La poesía como un muro de lenguaje o como exaltación de la mirada. 

luns, 10 de novembro de 2014

ALABANZA DE LOS TRENES VERDADEROS, Jorge Reichman



ALABANZA DE LOS TRENES VERDADEROS


Hay muchos trenes falsos.
Es fácil confundirlos con los trenes auténticos.
Casi todos
los llaman también trenes:
los revisores
los ferroviarios
los carteristas
los viajeros casi sin excepción
y hasta yo mismo
cuando no quiero dar muchas explicaciones.

Trenes solo son los que parten de noche
Trenes solo son los que llevan a ti.

JORGE REICHMAN, Amarte sin regreso, Hiperión, Madrid, 1995.


Experiencia estética versus experiencia intelectual.
La obsesión de comprenderlo todo 01.

xoves, 30 de outubro de 2014

PRIMEIRA REUNIÓN DO CLUBE DE LECTURA ADULTOS AGUIAR: El olvido que seremos


HÉCTOR ABAD FACIOLINCE, El olvido que seremos, Booket, Barcelona, 2011, 420 páxinas.

**********

Comezamos esta segunda edición coa reunión inicial dos membros de Clube de Lectura Adultos Aguiar.

Esta vez, despois da benvida aos novos participantes, acordamos as datas das próximas citas: o luns 17 de novembro verémonos de novo na nosa Casa de Acollida, a Libraría Biblos, á que temos que agradecer o mimo e a cordialidade coa que nos agasallan.
A primeira lectura xa estaba escollida: El olvido que seremos de Héctor Abad Faciolince.
A ninguén se lle ocorriu obxetar despois da lectura que fixo Óscar do texto que aquí deixamos, recordando que o noso é un Clube Aberto, no que sempre haberá un oco para que o queira encher. Porque o sentido da existencia desta actividade segue a ser tender pontes que axuden a construir ese proxecto que nos implica en paridade: a educación dos rapaces e rapaces, que estando agora nas aulas do Aguiar, pronto serán os individuos que rexerán o mundo: un mundo que precisa unha nova ollada (con)vencida pola sensibilidade. 


   Mi papá siempre pensó, y yo le creo y lo imito, que mimar a los hijos es el mejor sistema educativo. En un cuaderno de apuntes (que yo recogí después de su muerte bajo el título de Manual de tolerancia) escribió lo siguiente: «Si quieres que tu hijo sea bueno, hazlo feliz, si quieres que sea mejor, hazlo más feliz. Los hacemos felices para que sean buenos y para que luego su bondad aumente su felicidad». Es posible que nadie, ni los padres, puedan hacer completamente felices a sus hijos. Lo que sí es cierto y seguro es que los pueden hacer muy infelices. Él nunca nos golpeó, ni siquiera levemente, a ninguno de nosotros, y era lo que en Medellín se dice un alcahueta, es decir, un permisivo. Si por algo lo puedo criticar es por haberme manifestado y demostrado un amor excesivo, aunque no sé si existe el exceso en el amor. Tal vez sí, pues incluso hay amores enfermizos, y en mi casa siempre se ha repetido en son de chiste una de las primeras frases que yo dije en mi vida, todavía con media lengua:
   —Papi: ¡no me adores tanto!
   Cuando, muchos años más tarde, leí la Carta al padre de Kafka, yo pensé que podría escribir esa misma carta, pero al revés, con puros antónimos y situaciones opuestas. Yo no le tenía miedo a mi papá, sino confianza; él no era déspota, sino tolerante conmigo; no me hacía sentir débil, sino fuerte; no me creía tonto, sino brillante. Sin haber leído un cuento ni mucho menos un libro mío, como él sabía mi secreto, a todo el mundo le decía que yo era escritor, aunque me daba rabia de que diera por hecho lo que era solo un sueño. ¿Cuántas personas podrán decir que tuvieron el padre que quisieran tener si volvieran a nacer? Yo lo podría decir.
   Ahora pienso que la única receta para poder soportar lo dura que es la vida al cabo de los años, es haber recibido en la infancia mucho amor de los padres. Sin ese amor exagerado que me dio mi papá, yo hubiera sido alguien mucho menos feliz.

Héctor Abad Faciolince

luns, 27 de outubro de 2014

CLUBES DE LECTURA 2014 / 2015


CLUBES DE LECTURA 2014 / 2015

   Non é certo que os libros non deixen ver. Ler, di Fernando Pessoa, é soñar da man doutro. É por iso que comezamos esta semana a entrega dos libros para preparar a próxima reunión dos Clubes de Lectura. E, felices, podemos dicir que esta ano somos moitos máis: 256 participantes.
   Ese pode ser o camiño para converternos en mellores lectores.

  • PRIMEIRO DA ESO (ÁLBUM ILUSTRADO). [19 alumnos / 2 grupos]
    SHAUN TAM, La cosa perdida, Bárbara Fiore.
    GREGIE DE MAEYER & KOEN VANMECHELEN, Juul, Lóguez.
    BERTA DÁVILA & INMA DOVAL, A fuxida, Biblos.
    PAULA CARBALLEIRA & SONJA DANOWSKI, O principio, Kalandraka.

  • SEGUNDO DA ESO.  [60 / 5 grupos]
     JOSÉ MARÍA PLAZA, Me gustan y asustan tus ojos de gata, Planeta.
     MARCOS CALVEIRO, Todos somos, Xerais.
     J. SANTAMARÍA & P. ALONSO, Antoloxía do relato policial, Vicens Vives.
     JACK LONDON, A chamada da selva, Xerais.
     ROBERTO SANTIAGO & JESÚS OLMO, Prohibido tener catorce años, Edebé.
    
  • TERCEIRO DA ESO. [45 alumnos / 4 grupos]
     JOHN GREEN, Bajo la misma estrella, Nube de tinta.
     ALFREDO GÓMEZ CERDÁ, El rostro de la sombra, SM.
     ANDREA MECEIRAS, Nubes de evolución, Xerais.
     MARK HADDON, O curioso incidente do can á media noite, Rinoceronte.
  • CUARTO DA ESO.   [19 alumnos / 2 grupos]
     ART SPIEGELMAN, Maus, Reservoir Books.
     ARTURO PÉREZ REVERTE, La sombra del águila, Punto de Lectura.
     ROSA ANEIROS, Ás de bolboreta, Xerais.
 
  • PRIMEIRO DE BACHARELATO.   [42 alumnos / 3 grupos]
     SANDRA CISNEROS, A casa en Mango Street, Rinoceronte.
     MAGGIE O'FARRELL, A desaparición de Esme Lennox, Galaxia.
     MAITE CARRANZA, Palabras envelenadas, Rodeira.
    
  • SEGUNDO DE BACHARELATO.   [70 alumnos / 3 grupos]
     Lecturas presenciais de:
  1. curtametraxes, 
  2. pintadas, 
  3. poesía visual, 
  4. poesía escrita,  
  5. microrrelatos, 
  6. haikus, 
  7. greguerías, 
  8. aforismos...
  • CLUBE ADULTOS AGUIAR.   [20 lectores / 1 grupo]
     HÉCTOR ABAD FACIOLINCE, El olvido que seremos, Seix Barral.
     CRISTINA SÁNCHEZ-ANDRADE, Las inviernas, Anagrama.

Un libro vale polo número e a novidade dos problemas que crea, anima ou reanima.

Paul Valéry


Ilustración: Ekaterina Panikanova


Ilustración da portada: Quint Buchholz

QUINT BUCHHOLTZ, En el país de los libros, Nórdica, Madrid, 2014.

venres, 24 de outubro de 2014

ENTREGA DOS LIBROS AOS 42 ALUMNOS DO CLUBE DE LECTURA DE 1º DE BACHARELATO


Non hai dúbidas: estas fotos están dispostas en orden inverso. 
Para posar cos libros na man os cuarenta e dous alumnos do Clube de Lectura de Primeiro de Bacharelato, antes hai que chamar por orde de lista a cada un dos inscritos, ver a quen lle corresponde ler a Sandra Cisneros, a quen lle toca levar A desaparición de Esme Lennox, quen se queda coas Palabras envelenadas.


Non é que no noso IES o mundo ande ao revés.


Os nosos alumnos elixen participar no Clube de Lectura.


Os nosos lectores elixen ler en galego.



PRIMEIRO DE BACHARELATO.   [42 alumnos / 3 grupos]

   SANDRA CISNEROS, A casa en Mango Street, Rinoceronte.
     MAGGIE O'FARRELL, A desaparición de Esme Lennox, Galaxia.
     MAITE CARRANZA, Palabras envelenadas, Rodeira.